Blog

Hiszpania nie była naszą miłością od pierwszego wejrzenia. Długo przekonywaliśmy się do hałasu na ulicach (ale jakże innego niż we Włoszech), do jedzenia (mnóstwo czasu poświęciliśmy na dotarcie do prawdziwej  hiszpańskiej kuchni, która nie byłaby „wszystkim” w panierce i wysuszoną paellą dla turystów) i bardzo mocnego zderzenia starego z nowoczesnością. To, co nas zachwycało od początku to piękne zachody słońca, ciepło i niezwykła architektura.
W zeszłym roku postanowiliśmy oswoić demona i wybraliśmy się na urlop do Malagi. No i… przepadliśmy bez reszty. Jest całkowicie inna od Barcelony (chociaż i ta ma swoje absolutnie genialne punkty), spokojniejsza, wolniejsza, bardziej przyjazna? Może to tylko urlopowa projekcja i nieograniczony czas na zwiedzania, może to ludzie, którzy pokazali nam ją od zupełnie innej strony, może to uliczny street art, a może genialna kuchnia w Los Gatos? W każdym bądź razie Hiszpanię pokochaliśmy i nie możemy doczekać się już, kiedy znowu tam polecimy.
Z Anią i Marcinem mieliśmy okazję zwiedzić jeszcze jedno miejsce – białe miasteczko Mijas. Praktycznie puste, genialnie usytuowane i tak piękne, że nie chcieliśmy z niego wyjeżdżać. Stało się zjawiskowym tłem dla ich sesji narzeczeńskiej. Nie możemy doczekać się już sierpnia i ich ślubu w Polnej Zdrój (kolejnego miejsca z naszej listy marzeń).
Nawet nie wiecie jak takie doświadczenia otwierają nam umysły i oczy. Z każdą wyprawą zwracamy jeszcze większą uwagę na kolor, światło, kształty i ludzi – wesołych, pełnych energii, gotujących, rozmawiających, pijących wino, doceniających przyjaźń, szanujących rodzinę i tradycję. Z perspektywy czasu możemy powiedzieć, że nic nie rozwija tak jak podróżowanie na własną rękę, ale tylko jeśli otworzycie się na dogłębne poznawanie miejsc, w których będziecie mogli się znaleźć. To prawdziwy przywilej.

(więcej…)

  1. Jagoda napisał(a):
    Pięknie, ardzo naturalnie
    13 marca 2017  20:17
    Odpowiedz
  2. Voyteck napisał(a):
    super zdjecia, bylem w tamtym roku w Mijas, piekne miejsce i swietnie oddaliscie jego urok!
    13 marca 2017  21:48
    Odpowiedz

Od dawna próbujemy zdefiniować sobie nasze miejsce w fotografii ślubnej. Ostatnio dzieje się sporo, informacje przepływają, krążą, zalewają nas ze wszystkich stron. Im więcej ich przyjmujemy tym ciężej nam odpocząć i nabrać dystansu, trochę więc dla siebie, a bardzo dla Was postanowiliśmy w końcu odpowiedzieć na to pytanie.

Kim jesteśmy?

Jesteśmy sobą – Karoliną i Michałem, parą, fotografami, narzeczonymi. Lubimy dobre książki, ładne rzeczy, ale brzydkie też jeśli niosą za sobą przekaz i wartość. Płaczemy, krzyczymy, nie udajemy idealnych. W pracę wkładamy siebie, nie jesteśmy produktem marketingu. Kiedy tylko zaczynamy robić coś wbrew sobie męczymy się i panikujemy. Jesteśmy prości chociaż złożeni, do szczęścia wystarczą nam podróże, trochę słońca i pysznego jedzenia. Uwielbiamy ludzi z pasją i ich historie. Kochamy obserwować ludzi z ogniem w oczach. Pod koniec sezonu trafiliśmy do malutkiej piekarni w Przemyślu, w której genialna Pani wyrabiała ogromne ilości chlebów. Była tak przejęta i ukierunkowana na swoją pracę, że płatność i pakowanie towaru leżała po stronie kupującego. Ufa ludziom, my też im ufamy. Wierzymy, że nic nie dzieje się przypadkiem i przyciągamy takich ludzi, którzy doceniają nas nie tylko za zdjęcia.


(więcej…)

  1. Sylwia napisał(a):
    Fajnie! Miło Was poznać
    Przyjemnie i lekko się to czyta.
    Wielu pewnie zazdrości, że robicie to co kochacie ja jestem jedną z tych osób
    Uwielbiam oglądać wasze zdjęcia, na każdym jest pełno szczerych emocji.
    Wspaniała robota!
    10 marca 2017  18:06
    Odpowiedz
  2. Julia napisał(a):
    Po przeczytaniu tego tekstu jestem jeszcze bardziej pewna, że jeśli kiedykolwiek wezmę ślub, to chciałabym żebyście to Wy robili zdjęcia. Pozdrawiam
    10 marca 2017  19:40
    Odpowiedz
    • Bajkowe Śluby napisał(a):
      Aaaaa, dziękujemy! To najpiękniejsze słowa, jakie można przeczytać :).
      11 marca 2017  09:15
      Odpowiedz
  3. Natalia napisał(a):
    Jeszcze bardziej nie mogę się doczekać, kiedy będę mogła zaplanować swój ślub razem z Wami!
    1 kwietnia 2017  15:08
    Odpowiedz
  4. ślub Na Głowie napisał(a):
    Mówią że "fotografie nie mogą kłamać, ale kłamcy mogą fotografować.” - Wy nie kłamiecie, to czuć w każdym Waszym obrazie... Wasze fotografie to magia, nieprzekłamany obraz, szczery i zawsze oryginalny! Pewnie dlatego, że to płynący z serca przekaz ulotnej rzeczywistości tak cudnie przez Was zamknięty w kadrach. Choć widziałam już tysiące zdjęć ślubnych, i można by powiedzieć że w fotografii ślubnej nie da się wymyślić już nic nowego... to Wy jesteście żywym dowodem na to, że się da, że można i że nawet trzeba szukać nowych inspiracji i ścieżek... Dziękuję, że Jesteście że robicie to co kochacie i dajecie nam (ludziom z branży i nie tylko) tyle pięknych nowych doznań, obrazów i historii ...
    Czekamy na więcej!
    Hania z Całą Ekipą ŚNG
    17 kwietnia 2017  10:28
    Odpowiedz
    • Bajkowe Śluby napisał(a):
      Pierwszy raz nie wiemy, co odpisać... Dziękujemy z całego serca!
      17 kwietnia 2017  20:40
      Odpowiedz
  5. Aga napisał(a):
    Jak ja Was kocham! Jeśli kiedykolwiek będzie mi dane wyjśc za mąż, to poważnie się nad Wami zastanowię Oby tak dalej!
    17 października 2017  14:10
    Odpowiedz

Ciepła, wrześniowa sobota wypełniona była cudownymi ludźmi. Po raz kolejny mogliśmy być świadkami jak silna może być relacja z rodziną. Babcia Marysia stanowiła silną oś przygotowań Martyny. Ciepła, piękna, cudownie zabawna rozświetlała ten dzień. Nie bez powodu pokazujemy Wam ten reportaż właśnie dziś. To była wielopokoleniowa i piękna opowieść o sile kobiet. Wiecie, że przed wyjazdem na ceremonię Babcia Marysia powiedziała Karolinie, że w tej sukience była na ślubie swojej córki? Nie mogliśmy wyjść z podziwu.. i nad Jej gustem i nad pielęgnowaniem tradycji. Bo rzeczy i przedmioty też mogą mieć siłę, muszą jedynie nieść za sobą historie ludzi, wtedy są naprawdę ważne.
Uśmiech jako motyw przewodni – tak dosłownie i w przenośni moglibyśmy podsumować ślub Martyny i Sergiusza. Nie ma chyba osoby, która patrzy na nich i przejdzie obojętnie. Specjalnie dla nich świeciło słońce, a ciepła noc wcale nie zachęcała do szalonych tańców. Były za to długie rozmowy, spojrzenia i uśmiechy. Było klasycznie, elegancko ale niewymuszenie. Było po prostu idealnie :).

(więcej…)

  1. Tosia napisał(a):
    Dzieci biegnące z balonikami skradły moje serce
    8 marca 2017  23:57
    Odpowiedz
  2. sroken napisał(a):
    Ostatnie zdjęcie :OOOO *triggered*
    10 marca 2017  01:37
    Odpowiedz
  3. Julia napisał(a):
    Uwielbiam: sukienkę, kolory, bańki i balony, samochód, villę i przedewszystkim uczucia które uchwyciliście, bo przez nie aż się wzruszyłam..<3 Jesteście czarodziejami!
    5 kwietnia 2017  00:00
    Odpowiedz
  4. Anna Kara napisał(a):
    Przepiękna prosta sukienka podkreślająca gracje i kobiecość panny młodej! ; ) Dużo szczęścia na nowej drodze życia.
    17 maja 2018  13:33
    Odpowiedz

Dziś nie będzie słodko i pastelowo, dziś będzie z pazurem! Izę znamy od kilku dobrych lat. Była pierwszą fotograficzną Muzą Karoliny i zrobiły razem niejedną sesję. Kiedy napisała w sprawie ślubu strasznie się ucieszyliśmy. Niestety termin była już zajęty, jednak los chciał, że kilka miesięcy później zwolnił się i mogliśmy sfotografować ten zakręcony dzień.
To, że nie będzie standardowo wiedzieliśmy od początku – w końcu to Iza ;). Szaleńcze przygotowania, które trwały niecałą godzinę (łącznie z makijażem i „zmianą” fryzury przez którą właśnie był poślizg), minimalizm w dekoracji, stylizacji i atrakcjach. Dwóch rosłych świadków, trzykrotne (!) obcinanie dołu sukni na żywo, chodzenie po mokrej trawie, breakdance i dobra muzyka. To miała być genialna zabawa z najbliższymi ludźmi, w nowoczesnych miejscu (swoją drogą polecamy SPOT. z całego serca, to jedno z najpiękniejszych miejsc w Poznaniu na mniejsze wesela). W końcu czego więcej potrzeba w dniu ślubu? Najpiękniejsze jednak jest w tym wszystkim to, jak Iza i Mat okazują sobie uczucia. Są szczerzy, spontaniczni, piękni. Dziękujemy Wam!

ślub: Parafia św. Wojciecha, Poznań
wesele: SPOT. Poznań
makijaż: Natalia Charłan
suknia: Anna Lachor
buty: Jimmy Choo
bukiet i oprawa florystyczna kościoła: INNA Studio

(więcej…)

  1. Katy napisał(a):
    Lubię takie reportaże. Spontana, ale techniczna. Z wdziękiem i bez nadymania. Dobra robota, duże wyczucie co można, a czego nie... Widziało się przecież już tyle, więc niełatwo się jeszcze czymś zadziwić, nieprawdaż?
    31 stycznia 2017  18:17
    Odpowiedz
  2. Gdzie Wesele napisał(a):
    Świetne zdjęcia ukazując ślub od kulis, jak i późniejsze momenty zabawy
    14 lutego 2017  09:23
    Odpowiedz
  3. Monika napisał(a):
    Jestem po niesamowitym wrażeniem! Cała oprawa rewelacyjna! A panna młoda! No przepiękna kobieta i ta suknia! Brak mi słów z wrażenia.
    1 marca 2017  14:56
    Odpowiedz
  4. Tom Robak napisał(a):
    Swietny reportaz! Ultra super. Duzy like dla Was
    11 marca 2017  05:39
    Odpowiedz

Kiedy napisała do nas Agata przecieraliśmy oczy ze zdumienia i mówiliśmy sobie, że na pewno nas nie wybierze (jednocześnie trzymając kciuki do granic). Ślub pod Paryżem? My? We Francji? A jednak stało się. Po kilkunastu mailach, wielkim planowaniu, kupowaniu biletów, kombinowaniu z terminem (co również jest zabawną historią, bo cały czas lawirowaliśmy między dwoma datami i ostatecznie to my wskazaliśmy datę ślubu, która okazała się być urodzinami Mena) padło na 30 lipca 2016. Baliśmy się wszystkiego – czy dolecimy, czy damy radę, czy dogadamy się z rodzinami, które nie mówią po angielsku, czy odnajdziemy się w nowym typie ślubu i wesela. To była jedna wielka droga w nieznane, jednocześnie przerażająca i ekscytująca. Trafiliśmy jednak na cudowną Parę, z otwartymi umysłami i genialnymi pomysłami.

Poznaliśmy się na sesji narzeczeńskiej, którą wykonywaliśmy na pięknych Kaszubach i w bliskim sercu Agaty Sopocie (z Sopotu pochodziła jej ukochana Babcia, genialna artystka Jadwiga Lesicka). Ślub był więc mieszanką polsko-francusko-madagaskarską ze sztuką (malarstwem, architekturą i rysunkiem) w tle. Zostaliśmy przyjęci niezwykle ciepło, jedliśmy pyszne dania (od genialnej jajecznicy Agaty, przez słodkie śniadania i najpyszniejsze sery, aż po makaroniki wujka Gillesa, które były lepsze niż Hermés i Ladurée razem wzięte (wiodące marki paryskich makaroników). Agata i Men pokazali nam swój świat, ugościli w swoim klimatycznym mieszkanku, oprowadzili po Paryżu i poświęcili nam wiele swojej uwagi.

30 lipca przebiegał w spokojnej i zabawnej atmosferze. Odkryliśmy jedno – nieważne, czy masz ślub czy jakąkolwiek inną, ważną okazję, obiad i deser muszą zostać zjedzone (nawet kosztem spóźnienia, co się stało ;)). Dzień wcześniej rozdzieliliśmy się – Michał został z Menem, a Karolina pojechała z Agatą i spotkaliśmy się dopiero w merostwie (odpowiednik naszego urzędu stanu cywilnego). Oczywiście przez wspomniany wyżej obiad i poślizg biedny Men musiał pewnie zastanawiać się, czy ślub w ogóle się odbędzie, choć w międzyczasie złapał super ważnego Pokemona (tak, to był ten okres), więc była to dobra wróżba ;). Większość dekoracji została wykonana ręcznie, z pomocą przyjaciół (i drobnym wkładem Karoliny w klejenie białych kwiatów na baner w samochodzie :D). Chyba największe wrażenie zrobiła na nas suknia Agaty. To nasza pierwsza Panna Młoda w… szortach! Dodawana krótsza i dłuższa spódnica było tylko opcją, możliwe było ubranie samego kombinezonu (a te z kolei są ulubionym typem ubrania Agaty, więc starała się znaleźć taki i na swój wielki dzień!). Po ceremonii udaliśmy się na Cocktail Party, w czasie którego toczyły się rozmowy, na stołach leżały urocze małe przystawki, kelnerzy roznosili wino, a my robiliśmy zdjęcia z przyjaciółmi i rodziną Pary. Później część gości pojechała do domu, a reszta udała się na przyjęcie. Było niezwykle wzruszająco, bo dużą część czasu zajęły przemowy, prezentacje i niespodzianki od rodzeństwa oraz przyjaciół. Wielkim zaskoczeniem był pierwszy taniec, który odbył się dopiero około 00:30. Zamiast tortu podano eklerki z malinowym i czekoladowym kremem (no poza mini tortem dla Mena z okazji urodzin).

Nasze lęki okazały się więc bezpodstawne, było super pozytywnie i nawet, kiedy z częścią gości porozumiewaliśmy się jedynie przy pomocy uśmiechów, to dało się wyczuć wielką sympatię kierowaną w naszą stronę. Najlepszym podsumowaniem niech będzie to, że kiedy przekraczaliśmy bramki na lotnisku Karolina płakała ze szczęścia.
A na samym końcu niespodzianka – najbardziej urocza opinia jaką kiedykolwiek dostaliśmy. Agata zaangażowała swojego Tatę, żeby napisał dla nas po polsku ich słowa <3.

(więcej…)

  1. mari napisał(a):
    Uwielbiam Was i Wasze reportaże, są przepełnione miłością i uśmiechem:)
    Mam tyle ulubionych kadrów a przy kilku poczułam ciarki:)
    cudowne!!
    Jesteście najlepsi
    3 stycznia 2017  22:23
    Odpowiedz
    • Bajkowe Śluby napisał(a):
      Dziękujemy Kochana! Cieszymy się, że ten reportaż Ci się spodobał (chętnie też dowiemy się, które zdjęcia są ulubionymi!)
      4 stycznia 2017  10:09
      Odpowiedz
  2. Magda napisał(a):
    super się ogląda
    5 stycznia 2017  20:51
    Odpowiedz
  3. em napisał(a):
    stunning bride, laid-back people, emotional frames, it's such a pleasure to watch this kind of photographic work
    5 stycznia 2017  20:54
    Odpowiedz
  4. Kasia Mleczko napisał(a):
    Przepieknie pokazane, cudownei i wzruszajaco!!!
    5 stycznia 2017  21:06
    Odpowiedz
  5. Ola napisał(a):
    Jak zwykle rewelacyjnie!
    6 stycznia 2017  23:49
    Odpowiedz

Dzisiaj, po bardzo długiej przerwie, wracamy do naszego cyklu poradnikowego i tym razem obiecujemy, że takich wpisów będzie znacznie więcej! Poruszać będziemy tematy związane bezpośrednio z Wami (Parami) i nami (Fotografami), a właściwie takie, które wynikają z naszej współpracy.
Ostatnio próbowaliśmy odpowiedzieć na pytanie, czy sesja narzeczeńska jest potrzebna, dzisiaj natomiast przekonamy Was, że każdy potrafi (nie)pozować. Dlaczego (nie)pozować? Czasy, kiedy ceniło się zdjęcia z gatunku „stań przed budynkiem i popatrz w obiektyw” minęły (mamy nadzieję) bezpowrotnie. Każdy marzy o fotografiach naturalnych, pełnych emocji, wzruszających, sprawiających radość, intymnych. Fotograf ma obecnie dużo trudniejsze zadanie, bo musi przyjąć postawę podglądacza, a jednocześnie psychologa, aby sesję pokierować tak, żeby Parę rozluźnić, zachęcić do spontaniczności i sprawić by zapomnieli o tym, że jest z nimi. Oczywiście nadal uwielbiamy robić portrety, często prosimy też o ukradkowe spojrzenia, jednak to wszystko ma być szczere i niewymuszone.
Gdybyśmy mieli powiedzieć Wam ile Par zapytało nas na początku sesji „to co mamy robić?” uwierzcie, że zabrakło by nam palców u rąk, nóg i to razy dwa ;). Mamy wielką nadzieję, że sesje są świadomą decyzją, która wynika z chęci uwiecznienia ważnych momentów i wydarzeń, chęci pokazania wnukom, że było się pięknym i młodym, albo po prostu poprawienia sobie humoru. Jeżeli chcecie zirytować swojego fotografa to powiedzcie mu, że nie lubicie zdjęć, nie potraficie pozować, a tak poza tym to jesteście drewnem i będziemy mieli ciężkie zadanie (tak tak, to są zdecydowanie teksty, które najczęściej słyszymy). Na szczęście jako profesjonaliści staramy się zachować poker face i tu zaczynamy naszą magię.

(więcej…)

  1. Gustavo Woltmann napisał(a):
    Dla mnie niestety takie sesje są zazwyczaj mocno sztuczne. A nawet jak są całkiem fajne, to i tak jest to setka podobnych do siebie zdjęć, niby ładnych, ale w połowie oglądania nawet rodzina odpada
    30 grudnia 2016  21:44
    Odpowiedz
    • Bajkowe Śluby napisał(a):
      Jest w tym dużo racji, ale mnóstwo zależy od Pary i fotografa. Dlatego też twierdzimy, że nie każdy takiej sesji potrzebuje. No i nikt nie powiedział, że z sesji trzeba oddać 100 zdjęć. 40 dobrych też się obroni :).
      30 grudnia 2016  22:27
      Odpowiedz
  2. Tosia napisał(a):
    Muszę przyznać szczerze że Wasz blog jest dla mnie porcją motywacji przed każdym weselem, na które wybieram się z aparatem. Własciwie to mogę powiedzieć, że dzięki Wam zajęłam się fotografią slubną - dziękuję za kolejną porządną naukę i liczę na więcej takich mocnych wpisów, aż się chce tworzyć!
    30 grudnia 2016  23:45
    Odpowiedz
    • Bajkowe Śluby napisał(a):
      Wow Tosiu, dziękujemy za taki komentarz :). Bardzo cieszymy się, że choć trochę inspirujemy. Życzymy Ci wszystkiego dobrego w Nowym Roku, dobrego światła i miłości!
      31 grudnia 2016  10:33
      Odpowiedz
  3. Misia napisał(a):
    Ja też czytałam z wypiekami na twarzy! I zainspirowana, jutro wybieram się na sesję z moją parą, mając nadzieję, że będzie swobodniej niż zwykle
    3 stycznia 2017  22:24
    Odpowiedz
    • Bajkowe Śluby napisał(a):
      Bardzo nam miło, mamy nadzieję, że sesja będzie/była udana. Zapraszamy do czytania kolejnych poradnikowych wpisów :).
      4 stycznia 2017  10:10
      Odpowiedz
  4. Jerzy napisał(a):
    Podobają mi się Wasze kolory. Ogólnie przyjemna obróbka
    15 marca 2017  15:58
    Odpowiedz